SSS

หลังฟ้าชมพู

Sun, 10 Feb 2013 09:10:39 -0500

หลังฟ้าชมพู

enoqi: The Poetry of a Flower [+]:“A single flower in a...

Tue, 06 Nov 2012 08:52:28 -0500

The Poetry of a Flower [+]:
“A single flower in a bouquet
Is less and more than I could ever say—
I was waiting to give it to you one day.
But before long, the petals will wilt
The sun will sleep as seas will drift,
And the spiders will have spun their silk.
I told myself, ‘Just wait— I will, I will.’
But the time is Now, for even if petals dry
The sprout of something new—
Will come to life.”

…เกิดเป็นคนไม่มีต้นทุน...

Sat, 03 Nov 2012 14:21:32 -0400

…เกิดเป็นคนไม่มีต้นทุน ฉันต้องยอมรับโดยดี

ต้องกลายเป็นค่อยมีอนาคต ก็คนมันมีแค่นี้

เท่าที่ฉันมี ก็มีแต่ความรักที่เธอได้หมดใจ

จะว่ายังไง ทั้งหมดที่ฉันมีจะทำให้เธอรู้ว่าเท่านี้

ก็ไม่แพ้ใคร ขอรักเธอได้ไหม…

»>

»»

»»>

»»»

»»»>

»»»»

»»»»>

»»»»»

»»»»»>

»»»»»»

»»»»»»>

อย่าดีมากไปกว่านี้เลย เพราะมันอาจทำให้ใครบางคนคิดไกลกว่านั้น

ไกล?=ใกล้

Fri, 12 Oct 2012 12:14:13 -0400

มีคนบอกว่าเพราะ เลยลองตั้งใจฟัง และก็เป็นอีกครั้งที่ไม่เกี่ยวกัน แต่ก็แค่ชอบ

คืนวันศุกร์ตอนนี้กับเมื่อประมาณสามเดือนที่แล้วไม่ค่อยจะเหมือนกันเลยเนอะ เสาร์อาทิตย์กับการขึ้นเวร แต่ถึงยังงัยวันจันทร์ถึงศุกร์ตอนนี้ก็ต่างจากสามเดือนที่แล้วลิบลับ เอาน่าอีกแค่ไม่กี่วันก็จะได้กลับบ้านแล้ว เย้ๆ ค่อยรู้สึกมีจุดมุ่งหมาย(ระยะสั้น)ขึ้นมาหน่อย ตลกว่ะไม่เปลี่ยนเลยกับการดีใจที่จะได้กลับบ้าน

นิสิตกินผงซักฟอก

คุณลุงขาไม่ปกติเดินขายพวงมาลัยที่สี่แยกไฟแดง

ข่าวการหายตัวไปของน้องจีจี้กว่าสองปี

ทั้งสามเหตุการณ์ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันหรอก เพียงแค่มันผ่านการรับรู้มาในวันเดียวกัน ก็ได้แต่หวังว่าทุกอย่างคงดีขึ้นนะคะ

ทะเลาะ = แคร์? ———-»» เข้าใจกันมากขึ้น

ดอกไม้ไฟ

Thu, 04 Oct 2012 13:33:29 -0400

“เล่นพลุกันก่อน” ตื่นเต้นเบาๆกับการลุ้นว่าไฟมันจะติดไหมว้า แสงจากไฟแช็คจุดประกายส่งต่อไปยังแหล่งพลังงานที่อัดแน่นแท่งนั้น วิ๊ด(พร้อมกับการพุ่งขึ้นของลำแสง) แป๊ะ(แตกกระจายเป็นเปลวไฟเล็กๆ) เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีกับการเผาไหม้และประกายไฟ อย่างน้อยก็เป็นนาทีที่ทำให้รู้สึกดีชะมัด

ก็แค่ไม่มีคนทำกับข้าวอร่อยๆให้กิน

ก็แค่ไม่มีคนแอบดูว่าตื่นรึยัง

ก็แค่ไม่มีคนให้ถามว่าใส่ชุดนี้ดีไหม

ก็แค่ไม่มีคนให้รีบกลับไปหาหลังเลิกงาน

ก็แค่ไม่คนถามว่าเหนื่อยมั้ย

ก็แค่ไม่มีคนไปออกกำลังกายเป็นเพื่อน

ก็แค่ต้องดูละครคนเดียว

ก็แค่ไม่มีคนให้คอยเตือนว่ากินยารึยัง

ก็แค่……ต้องดูแลตัวเอง

แต่อย่างน้อยก็เป็นสองเดือนที่ทำให้รู้สึกดีชะมัด นู๋ดูแลตัวเองได้จิ๊งจิงจร้า

วันดีๆอาจจะไม่ได้มีทุกวัน แต่ในแต่ละวันก็มีสิ่งดีๆแฝงตัวอยู่เสมอ - fb

หลง

Tue, 02 Oct 2012 08:43:26 -0400

ครั้งหนึ่ง กวีผู้หนึ่งได้เขียนบทเพลงรักอันไพเราะขึ้นมา เขาทำสำเนาหลายชุด ส่งไปให้มิตรสหาย และคนรู้จัก ทั้งหญิงและชาย แม้แต่หญิงสาวผู้หนึ่งที่เขาเคยพบเพียงครั้งเดียว ซึ่งอยู่ไกลพ้นเทือกเขาออกไป

แล้วในเวลาเพียงแค่วันสองวัน ผู้นำสารก็นำจดหมายจากหญิงสาวมาส่งให้เขา ในจดหมายฉบับนั้นเธอบอกว่า “ฉันขอให้ความมั่นใจแก่เธอว่า ฉันซาบซึ้งประทับใจยิ่งนักในเพลงรักที่เธอเขียนถึงฉัน มาเถิด มาพบพ่อและแม่ของฉัน เราจะได้ตกลงกันเรื่องการหมั้นหมาย”

กวีผู้นั้นตอบจดหมายกลับไปว่า “เพื่อนเอ๋ย มันเป็นเพียงบทเพลงรักจากหัวใจกวีผู้หนึ่ง ที่ชายหนุ่มทุกคนขับร้องให้หญิงสาวทุกคนฟัง”

เธอเขียนตอบกลับมาถึงเขาอีกครั้งว่า “คนโกหกหลอกลวง! นับตั้งแต่นี้ไปจวบจนวันตาย ฉันจะเกลียดกวีทุกคน เพราะเธอ” …The Wanderer @Kahlil Gibran

…

วันนี้สนุกจัง

เตรียมใจให้พร้อมกับการต้องดูแลตัวเอง…

ฟ้าชมพู

Thu, 13 Sep 2012 12:41:02 -0400

“ท้องฟ้าที่นั่นสวยเหมือนกันมั้ยนะ”

วันนี้เมฆบางเบา แสงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าสะท้อนให้บางส่วนเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นชมพู ดูแล้วน่ารักจัง

หรือบางขณะที่แสงผ่านมวลเมฆเป็นประกาย ก็ชวนมองดีนะ

ท้องฟ้าในแต่ละวันสวย สวยในแบบที่ต่างกันไปในแต่ละช่วงเวลา

แต่ละวันมีอะไรที่ต่างไปและเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ก็คงจะมีแต่ความทรงจำแหละมั้งที่ยังคงอยู่ ต่อให้ทำเป็นลืมแค่ไหน สุดท้ายก็เหมือนวางอยู่ที่เดิม ไม่งั้นเค้าคงไม่เรียกกันว่า”ความทรงจำ” มั้ง แต่ก็นั่นแหละ ท้องฟ้ายังเปลี่ยนแปลงไปทุกวันและเวลาเลย สนุกดีออกได้เห็นสิ่งที่แปลกใหม่อยู่เสมอ อย่างน้องก็อยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน คงมีสักครั้งที่เราจะบังเอิญมองเห็นสิ่งนั้นไปพร้อมๆกัน

ใครกัน

Tue, 04 Sep 2012 12:34:22 -0400

อยากรู้จังใครกันน้าที่เป็นผู้กำหนดให้คนเราได้มาพบ ได้รู้จักกัน สถานที่เดียวกัน จุดมุ่งหมายอาจไม่ต่าง ณ เวลาหนึ่ง กับคนคนหนึ่งหรือมากกว่า เพียงแค่เปิดใจ จากคนแปลกหน้าก็อาจเปลี่ยนสถานะมาเป็น”เพื่อน” “พี่สาวหรือพี่ชาย” ที่คงน่าเสียดายถ้าเราไม่ได้รู้จักกัน ก็จริงอยู่ที่มิตรภาพมันอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นแค่วันสองวัน แต่ก็นั่นแหละมันก็ต้องเริ่มจากวันแรกก่อนป่ะ บางครั้งเวลามันก็ไม่ได้สำคัญเสมอไปหรอกมั้ง

กลับสู่โหมดปกติอีกครั้ง เช้าๆกับอากาศดีดีที่มาพร้อมกลิ่นหอมของดอกปีบ เดินไปทำงานอย่างไม่ต้องเร่งรีบ(ถ้าไม่ตื่นสาย55) ได้ทำในสิ่งที่ควรทำ(งาน)หรืออยากทำ(วิ่ง ฟังเพลง นอนกลิ้งไปกลิ้งมา…) ไปอบรมไม่กี่วันกลับมาแล้วช่างรู้สึกว่าที่เป็นอยู่นี่มันดีในระดับหนึ่งเลยล่ะ ไม่ต้องเร่งรีบให้เพลียทั้งกายและใจ ไม่ต้องแย่งกันเดินทางเพื่อไปให้ถึงจุดหมาย ไม่ต้องกินอาหารที่พยายามกินอย่างไงมันก็ไม่ช่ายอ่ะ555 แต่มันก็เป็นแค่เรื่องยิบย่อย(ช่วงอบรมแบบจริงจัง?ที่โรงแรม)แค่นั้นแหละ เพราะโดยรวมกิจกรรมก็จัดออกมาได้โอเคอยู่นะ โดยเฉพาะช่วงที่ได้ไปอยู่ค่ายนาวิกโยธิน

เสียวสุดต้องนี่เลย..โดดหอ แต่รู้สึกว่าช่วงปีนขึ้นบันไดจะน่ากลัวกว่านะ

ชอบๆที่ได้พายเรือ ได้ร่วมปล่อยปลาฉลาม

ได้รู้จักเพื่อนใหม่ “เชื่อใจเพื่อน” แค่มีคนพูดกับเอสแค่นี่แหละ ทุ่มสุดตัวเลย

ได้เปลี่ยนมุมมองอะไรหลายๆอย่าง อาจจะไม่ใช่คนที่ดีอะไร ก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง แต่ก็จะขอตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด”ข้าของแผ่นดิน”

…สูงที่สุดของชีวิตคนหนึ่งคน ต้องพิสูจน์ว่าตนได้ทําอะไร… ; เพลงจำขึ้นใจ

ปันสุข (อาจไม่ค่อยเกี่ยว ก็แค่ชอบอ่ะ)

Fri, 03 Aug 2012 12:53:40 -0400

(พยายาม)หลีกหนีสังคมเมือง ไม่ได้มีอยู่ในแพลนชีวิตว่าอยากเป็น”อาจารย์” (แค่พูดให้คนอื่นรู้เรื่องทุกวันนี้ก็ว่ายากล่ะ55) แต่ก็นะ คุณได้รับสิทธิ์นั้น… ก็จริงอยู่ทางเลือกมันอาจจะไม่ได้มีมากมายนัก แต่สิ่งที่เราเลือกแล้วนี่ล่ะคือสิ่งที่เราจะทำมันให้ดีที่สุด

“อยู่นานๆนะคะ” จะให้ตอบว่าอะไรเหรอค่ะ เผลอรับปากไปแล้วด้วย เอาเป็นว่าอย่างน้อยก็ตั้งสองปี(นานพอ?)

เหตุผลเดียวที่ทำให้เลือกมาใช้ทุนที่นี่ “มีรุ่นพี่อยู่หลายคนอยู่นะ” อย่างน้อยๆก็มีคนให้ปรึกษาและคงไม่เหงาจนเกินไป

อาจมีที่ต้องอาศัยการปรับตัวนิดหน่อย ภาษา อาหาร เวลา ไม่หวั่นอยู่แล้ว (ขอแค่มีinternet จะให้อยู่ที่ไหนก็ได้55) ส่วนการทำงานไม่ต้องพูดถึงลั้นลากว่าการเป็นนทพ.เยอะ55 ผู้คนที่นี่ใจดี น่ารัก บรรยากาศโดยรวมไม่ต่างจากที่มน.เท่ารัยนัก (ติดอยู่ก็แค่ไกลบ้านเท่านั้นเอง) อย่างน้อยๆพระจันทร์ที่นี่ก็สวยไม่แพ้ที่บ้านเรา

บางครั้งสิ่งที่คุณเลือกกลับไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับใครบางคน แต่ถ้าคุณเชื่อว่า “สิ่งที่คุณเลือกคือสิ่งที่ดีที่สุด” มันก็ไม่ยากเกินที่จะประสบความสำเร็จ »ผศ.ดร.คมกฤต เล็กสกุล

ถึงตอนนี้เค้าจะยังไม่แต่งงาน ยังไม่มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง...

Mon, 16 Jul 2012 00:40:58 -0400

ถึงตอนนี้เค้าจะยังไม่แต่งงาน ยังไม่มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง และทีี่่สำคัญยังไม่เเก่(เท่าไรนัก) แต่อังเอิญหยิบขึ้นมาอ่านทีไรก็แอบขำปนซึ้งกับ”ความทรงจำที่…”

คนข้างๆ

Tue, 26 Jun 2012 11:12:44 -0400

พ่อ/แม่จ๋า…หนูเรียนจบแล้วนะ ในที่สุดเอสก็มีโอกาสได้พูดประโยคนี้ซะที

รอดตัวไปกับผลการสอบortho ตื่นเต้นเบาๆกับการสอบ Oper และในที่สุด Complete case endo สดๆร้อนๆวันนี้

ว้าวววว โล่ง ปลดล็อคตัวเองออกจากความกดดันซะที

แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่ากับเสียงหัวเราะ รอยยิ้มหรือเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกัน

ในชีวิตคนเราจะมีสักกี่คนที่จะคอยอยู่เคียงข้างกัน แน่นอนคนในครอบครัวของเรางัย ขอบคุณนะจ๊ะสำหรับทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง ที่สำคัญ”อิสระ”ที่ให้หนูได้เลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง

และผู้ที่ทำให้ชีวิตการเรียนไม่น่าเบื่อจนเกินไป ”เพื่อนๆ” เป็นโชคดีลำดับต้นๆในชีวิตจริงๆที่มีพวกแกเป็นเพื่อน ขอบคุณสำหรับทุกๆความช่วยเหลือ ทุกๆกำลังใจที่มีให้กันมาตลอด

และใครบางคนที่เป็นมากกว่ากำลังใจ ขอบคุณนะคะ

ยินดีต้อนรับชีวิตแห่งการทำงานที่กำลังจะเริ่มต้น ว่าแต่ที่ไหนค่อยว่ากันอีกที55

ถึงจะมีเงินทอง, ความสำเร็จ มากองอยู่ตรงหน้า แต่ก็คงไร้ความหมาย ถ้าไม่มี ‘ความสุข’, ‘คนรัก’(เกิดยังว้า) และ ‘ครอบครัว’(ขอเพิ่ม”เพื่อนๆ”อีกอย่างนะคะ) @พี่แจ๊ปTRMT

การที่เราต้องทำอะไรซักอย่างที่รู้สึกว่ามันช่างท้าทายความสามารถซะเหลือเกิน...

Wed, 30 May 2012 11:31:40 -0400

การที่เราต้องทำอะไรซักอย่างที่รู้สึกว่ามันช่างท้าทายความสามารถซะเหลือเกิน แน่นอนไม่มีใครอยากเป็นผู้แพ้หรอก กติกาที่บางครั้งมองยังงัยๆมันก็ช่างน่าน้อยใจชะมัด ทำไมต้องเป็นเรา มันก็คงเป็นเพียงอีกบททดสอบที่พอวันนึงมองย้อนกลับมา เราจะรู้ว่าเราแข็งแกร่งแค่ไหน ถึงยังงัยชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป หวังว่าเพื่อนๆจะไม่ถอดใจกันไปซะก่อนนะ เอสเชื่อในกฎของ”ความพยายาม”ต่อให้วันนี้มันอาจจะยังไม่ใช่วันของเรา แต่แน่นอนเมื่อเราทุ่มสุดตัวลองวัดกันดูซักตั้ง สักวันมันต้องเป็นวันของเรา

อาทิตย์ที่สองของการเปิดเทอมกับเคสสอบlicence endo อีกเคส ตื่นเต้นทุกครั้งกับการทำงาน และยังคงความช้าอยู่เช่นเคย “ไม่มีฝีมือก็ขอให้มีความรู้ค่ะ” หนูกำลังพยายามชดเชยอยู่ค่ะอาจารย์ ขออย่าได้มีcomplicationอีกเลย อย่างน้อยก็มีคนไข้ให้ทำ แถมได้เจอพ่อกับแม่บ่อยๆด้วย ข้าวกลางวันก็มีคนซื้อให้ ยูนิตก็(ยังพอจะ)มีให้ลงทำ นี่ก็โชคดีแค่ไหนแล้วสู้ๆ อีกแค่อึดใจเดียว แต่กับoperที่ยังไม่กล้าพอซักทีที่จะสอบ เฮ้อออออ ก็แค่สอบ ผ่าน/ไม่ผ่าน แค่นั้นแหละ มันต้องแลกกัน จะกลัวอะไรนักหนา ก็แค่ไม่ได้ทำมาปีกว่าๆเอง งัยก็จะสอบให้ผ่านก่อนแก้ไอเสร็จชัวร์! แต่ประเด็นมันอยู่ที่อีกวิชามากกว่าม้างงง สอบแล้วสอบอีก มาลุ้นกันดีกว่าว่าจะเป็นผู้รอดชีวิตหรือ ไม่ 55

You try. You fail. You try. You fail. But the only true failure is when you stop trying.

–Madame Leota (Haunted Mansion)

หัวใจนายหล่อมาก55

Wed, 02 May 2012 22:21:09 -0400

…..“แกอย่าเที่ยวไปหลงรักใครจากแค่มองจากด้านหลังนะเว้ย

เอ่อ ว่าแต่คนนั้นเหมือนดีว่ะ”

“นั่นงัยไม่ทันขาดคำ เหอะๆ”

เวลาที่คนเราจะตกหลุมรักใครสักคน มันเกิดจากอะไรกันนะ

รูปร่างหน้าตา? เรา(คิดไปเองว่า)มีอะไรคล้ายๆกัน? ชอบบางอย่างเหมือนกัน? …

ไม่รู้ดิ รู้แต่ว่าถ้าชอบมันก็คือชอบ มันเป็นความรู้สึก”คลิ๊ก” “คนนี้แหละ” ประมาณนี้?

“ถ้าเค้าแซงหน้าคนนั้นได้ แกต้องทำอะไรซักอย่างนะ”

“เป็นงัย ทำได้มะ…เด๋วจะหาว่าฉานไม่มีประโยชน์”

“ผมมีแฟนแล้วครับพี่” 5555

….แล้วเวลาอกหักนี่มันเป็นแบบไหนน้า

จะเหมือนตอนที่ยาชาออกฤทธิ์?

ด้านๆ ชาๆ หรือเลยจุดที่มัน”เจ็บ”มาแล้ว?

….แล้วถ้าจบตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มอะไรเลยนี่ เค้าเรียกว่าอกหักมั้ยนะ

คนบางคนต่อให้ชอบเขามากแค่ไหน แต่ก็ไม่มีสิทธิ์…จะใกล้เขาเกินไปกว่านี้ @Kidmakk

คนกวาดใบไม้

Fri, 27 Apr 2012 03:48:44 -0400

“สวัสดีคะ มาจากที่ไหนเหรอค่ะ” ประโยคแรกแห่งมิตรภาพของพวกเรา พี่กอล์ฟ (พี่สาวผู้มีรอยยิ้มสดใส) กะน้องเนส (นู๋น้อยที่รักการให้อาหารปลามากกว่าการให้อาหารตัวเอง^^) เพื่อนใหม่ต่างวัยในช่วงระยะเวลาของการปฏิบัติธรรม เกือบทุกปิดเทอมกับการปฏิบัติธรรมที่วัดท่าซุง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องไป ก็คงเป็นไอ้ความรู้สึกที่เหมือนได้กลับบ้านนี่ล่ะมั้ง บ้านหลังใหญ่แต่ทว่าสงบ เข้านอนแต่หัวค่ำ ตื่นนอนแต่เช้าตรู่ (เช้าแบบจริงจังตีสี่ครึ่ง!) ช่วยกวาดลานวัดและแน่นอน “คนกวาดใบไม้” หนึ่งในอาชีพในฝันของเอสเลย 555

ได้มองโลกในแบบที่มันเป็น ลดความอยาก ลดความเห็นแก่ตัว ใช้ชีวิตให้ช้าลง เติมพลังหรือชาร์ตแบตให้ตัวเองบ้าง เพราะในที่สุดแล้วคนเราก็ต้องจากโลกใบนี้ไปอยู่ดี หลวงพ่อสอนให้เห็น”ทุกข์” ของการเกิด ทุกข์จากการยึด ซึ่งแน่นอนมันเป็นจริงตามนั้น แต่ก็นะ บางครั้งเราก็ยังคงเต็มใจที่จะเป็นคนโง่ต่อไป อย่างน้อยที่สุดต่อจากนี้ขอแค่ใช้ชีวิตด้วยความประมาทน้อยลงสักนิดก็คงดี

พี่ไปก่อนนะ เป็นเด็กดีล่ะ (คำพูดพร้อมอ้อมกอดที่บอกลานู๋น้อย) การบอกลานี่มันเศร้าจังเลยเนอะ

จาก….เพื่อที่เราจะกลับมาพบกันใหม่

จาก….เพื่อให้เราได้คิดถึงกัน

จาก….เพื่อเริ่มต้นใหม่

และถ้ามีโอกาสได้เจอกันอีกครั้งหนูจะยังจำพี่ได้มั้ยนะ….น้องเนส

I : ร

Mon, 09 Apr 2012 19:13:06 -0400

หนึ่งวินาทีที่หยุดนิ่งในรูปถ่าย เป็นเพียงสิ่งสุดท้ายที่หลงเหลือให้จับต้องและมองเห็น สิ่งต่างๆในรูปล้วนเปลี่ยนไปตามกาลเวลา @นิ้วกลม

อีกวันของการตื่นเช้าๆ (โดยการปลุกของปู่กะย่ารอบแล้วรอบเล่า) ทำบุญตักบาตร อารมณ์ครึ้มๆทำอาหารดีกว่า

กับข้าวเสร็จแล้วจร้า กินข้าวกัน เอ่อ…แล้วทุกคนหายไปไหนกันหมด?? เห้อนึกว่าพากันลี้ภัยจาก”อาหาร”ฝีมือเรา (ผักบุ้งเต้าเจี๊ยวกะทะร้อน, หมูทอดกระเทียม(ไหม้)) ซะอีก ก็อร่อย(?)กันไป 55

สิ่งที่เอสชอบที่สุด (ตอนกลับบ้าน) รองจากอาหารฝีมือแม่กะพ่อ ก็คงเป็นการที่ได้นอนเอกเขนกบนเปลใต้ต้นมะไฟนี่แหละ ท้องฟ้าใสกับเมฆขาว สายลมวืดๆ (จากการไกวเปล) นกกับจักจั่นที่ส่งเสียงร้องสลับกันในบางเวลา ผีเสื้อ(ที่ไม่รู้จัก)สีเหลืองๆ สีออกลายส้มๆน้ำตาลๆ บางตัวก็สีขาว ที่บินวนไปวนมาเหมือนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ป่าวหรอกแถวนั้นไม่ได้เป็นสวนดอกไม้หรืออะไรทั้งนั้น มีก็แต่พวกผักสวนครัวกับพวกต้นไม้ผลต่างๆ และสิ่งที่ขาดไม่ได้ “หนังสือ” จะนิยาย หรือเรื่องสั้น หรือหนังสือเรียน หรือนิตยสาร หรือหนังสือธรรมะก็ว่ากันไปตามอารมณ์ ซึ่งมักทำหน้าที่เป็นยากล่อมหลับชั้นเลิศเลยล่ะ

นี่แหละชีวิตแบบบ้านๆ บ้านนอกที่ไม่มีอินเตอร์เน็ต แต่ก็ไม่เหงา, ไม่มีห้างหรูๆ แต่ก็มีต้นไม้ดอกไม้ที่รอให้เราได้ใช้เวลาดูแลมัน, ไม่มีแสงสีสว่างไสว (แถมเมื่อคืนไฟฟ้ายังดับอีกนะ) แต่ก็มีพระจันทร์ดวงกลมโต แต่เหนือสิ่งอื่นใด”บ้าน”มีคนที่รักและรอเราอยู่เสมอ

ถ้าไม่ติด” I “ ก็คงไม่ได้มีปิดเทอม

ถ้าไม่ติด” I “ ก็คงไม่รู้คุณค่าของการรอคอย (ที่ยังคงต้องรอกันต่อไป)

ถ้าไม่ติด” I “ ก็คงไม่ได้บทเรียน จงเตรียมพร้อมๆๆ

ถ้าไม่ติด” I “ นู๋คงไปเป็นหมอฟันอยู่ที่รพช.ที่ไหนสักแห่งล่ะ

ถึงจะติด I แต่ในวิชาชีวิตอย่าลืมซะล่ะว่าเรามีอิสระที่จะเลือกมีความสุขได้ในทุกๆวัน ไป ไปวิ่งกัน…

สัญลักษณ์

Thu, 29 Mar 2012 15:15:41 -0400

ถ้าเราต้องจากโลกใบนี้ไป น้องคิดว่า “อะไร” จะเป็นตัวแทนของเราไว้ให้คนที่อยู่ข้างหลังได้คิดถึง…

เขียนใส่กระดาษไว้นะคะ อ่ะมาดูกันทีละอันนะ

“รูปถ่าย, ความดี, ทะเล, ….ลูกแก้ว”

แล้วน้องคิดว่าคนคนนี้เค้าเป็นคนอย่างไรคะ ลองทายดูนะว่าเป็นใครกันบ้าง

หนึ่งในเกมที่เล่นในค่ายสานฝันวันฟ้าใสจุฬา-พิด’โลก จำได้ว่าวันนั้นมีคนซึ้งจนแอบร้องไห้ด้วยอ่ะ

“ มีความเป็นเด็กอยู่ในตัวสูง”… “ชอบเล่นลูกแก้ว” …”ซน”…

ใช่แล้วล่ะเอสเลือก”ลูกแก้ว” ไว้เป็นของแทนตัวเอง ว้าวววมีคนทายถูกด้วย55

แล้วถ้าต้องจากโลกนี้ไปจริงๆ เอสจะยังทำแบบนี้อยู่อีกเหรอ เพื่อนแท้ไม่ได้มีวางขายตามเซเว่นนะเว้ยเฮ้ย จะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปจริงๆเหรอ อีกไม่กี่วันก็จะไม่ได้เจอกันล่ะ งั้นขอเวลานอยด์อีกเดี๋ยว โอเค (^_-)db(-_^)

รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง ทางไปสู่จุดหมายไม่ได้มีแต่ทางตรงนี่ บางครั้งถ้าต้องเดินอ้อมหรือรอเวลาบ้าง ชีวิตอาจจะง่ายขึ้นก็ได้นะ…..ไม่เป็นรัยกำลังใจยังดีอยู่จ้า

นกก้อนหิน

Sun, 25 Mar 2012 09:08:23 -0400

“เธอต้องเชื่อว่าตัวเองเป็นอิสระ ปลดปล่อยตัวเองจากคำสัญญาที่เคยให้แก่กัน

ในวันหน้า ถ้าเธอจะกลับมาหาฉันก็เพราะเธออยากกลับมา ไม่ใช่เพราะคำสัญญา

ถ้าเธอพบว่าสามารถรักใครได้มากกว่าฉัน เธอจงรัก และเลือกอยู่กับเขา

ฉันก็จะเป็นสุขไปกับความรักของเธอ” @ บินหลา สันกาลาคิรี

ถึงในใจลึกๆจะแอบเชียร์”คนที่มาทีหลัง” แต่ก็นั่นแหละสุดท้าย

นายนกก้อนหินก็เลือกทำตามคำสัญญาอยู่ดี ในทางตรงกันข้ามถ้าเป็นอย่างที่เราอยากให้เป็น คนที่น่าสงสารสุดก็คงหนีไม่พ้นเจ้าของวลีข้างต้น …มีคนเคยบอกว่าอ่านหนังสือเล่มนี้เป็นรอบที่ห้าแล้ว (แอบคิดอยู่ในใจคนบ้าอะไรอ่านนิยายเรื่องเดียวตั้งห้ารอบ) แต่จนแล้วจนรอดเอสก็อ่านจบเป็นรอบที่สองล่ะ “งั้นผู้ชายดีๆ คงมีแต่ในนิยาย”อยู่ๆก็นึกถึงเนื้อเพลงท่อนนี้ขึ้นมาซะงั้น 55

ต่อให้วันพรุ่งนี้ผลจะออกมาอย่างไรก็ตาม ก็ตามนั้น พระอาทิตย์ยังขึ้นทางตะวันออกและตกทางตะวันตกเช่นทุกวันที่ผ่านมา

ต่อให้จะมีใครทำให้รู้สึกว่าเราเป็นคนไม่ดี ขอจงนำคำพูดหรือการกระทำนั้น เป็นแรงผลักดันให้เราเป็นคนที่ดีขึ้นในทุกวันๆ

ต่อให้เอสจะได้ไปอยู่ที่ไหนก็ตาม อย่างน้อยที่นั่นก็คือประเทศไทย

“ปีหนึ่งมีสี่ฤดู ต่อให้อีกสี่ปี ก็แค่สี่ฤดู ฉันไม่ได้รอเธอนานกว่านี้” @ บินหลา สันกาลาคิรี

curiae: .0740 by hildagrahnat on Flickr.

Sat, 10 Mar 2012 11:36:21 -0500

curiae:

.0740 by hildagrahnat on Flickr.

20 : 20

Thu, 23 Feb 2012 09:16:01 -0500

ความรู้สึกของคนเราสามารถส่งผ่านถึงกันได้ แม้จะอยู่ห่างกันแค่ไหนก็ตาม และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่พิสูจน์ให้เห็นว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ ทุกๆครั้งที่รู้สึกแย่ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันที่”แม่”จะบังเอิญคิดถึงและโทรมาหาเสมอ…ขอบคุณนะจ๊ะ

สอบสอบสอบทำไมข้อสอบมันยากจังวะ หรือแท้จริงแล้วเราไม่มี”ความรู้”ติดอยู่ในหัวเลย คุณต้องการจะสอนอะไรเราเหรอคะ จงเตรียมพร้อมๆๆ ทุกอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอ โอเค้ ถ้าต้องลงทะเบียนซ้ำอีกสักรอบก็คงเป็นอะไรที่จะบรรยายงัยดีวะ ก็คงต้องยอมรับมัน โอ๊ย!!! ช่างมัน อย่างน้อยวันนี้ดอกไม้ก็บาน55

love at first sight ถ้าจะใช้วลีนี้ก็คงไม่แปลก 4 ปีแล้วสินะ เร็วจัง ไม่ว่าจะสุข เศร้า รู้สึกเหงา สมหวัง อบอุ่น หรือเสียใจ ก็ที่นี่แหละ “303”

ที่ซึ่งเป็นเหมือนบ้านหลังที่สอง

ที่ซึ่งมองเห็นพระอาทิตย์ขึ้นในทุกเช้า

ที่ซึ่งมีทั้งทุ่งนา สระน้ำ ต้นมะพร้าว และนกตัวจ้อยให้เห็นจนชินตา

และที่ซึ่งมีเตียงนุ่มๆรอเราอยู่เสมอ ลาก่อนนะ …

“ถ้าคุณเศร้าแสดงว่าคุณใช้ชีวิตอยู่กับอดีต ถ้าคุณกลัวแสดงว่าคุณใช้ชีวิตอยู่กับอนาคต ถ้าคุณมีความสุขแสดงว่าคุณใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน” #lifeDD

Photo

Tue, 14 Feb 2012 09:38:58 -0500