February 2013
1 post
November 2012
2 posts
October 2012
3 posts
ไกล?=ใกล้
มีคนบอกว่าเพราะ เลยลองตั้งใจฟัง และก็เป็นอีกครั้งที่ไม่เกี่ยวกัน แต่ก็แค่ชอบ
คืนวันศุกร์ตอนนี้กับเมื่อประมาณสามเดือนที่แล้วไม่ค่อยจะเหมือนกันเลยเนอะ เสาร์อาทิตย์กับการขึ้นเวร แต่ถึงยังงัยวันจันทร์ถึงศุกร์ตอนนี้ก็ต่างจากสามเดือนที่แล้วลิบลับ เอาน่าอีกแค่ไม่กี่วันก็จะได้กลับบ้านแล้ว เย้ๆ ค่อยรู้สึกมีจุดมุ่งหมาย(ระยะสั้น)ขึ้นมาหน่อย ตลกว่ะไม่เปลี่ยนเลยกับการดีใจที่จะได้กลับบ้าน
นิสิตกินผงซักฟอก...
ดอกไม้ไฟ
“เล่นพลุกันก่อน” ตื่นเต้นเบาๆกับการลุ้นว่าไฟมันจะติดไหมว้า แสงจากไฟแช็คจุดประกายส่งต่อไปยังแหล่งพลังงานที่อัดแน่นแท่งนั้น วิ๊ด(พร้อมกับการพุ่งขึ้นของลำแสง) แป๊ะ(แตกกระจายเป็นเปลวไฟเล็กๆ) เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีกับการเผาไหม้และประกายไฟ...
หลง
ครั้งหนึ่ง กวีผู้หนึ่งได้เขียนบทเพลงรักอันไพเราะขึ้นมา เขาทำสำเนาหลายชุด ส่งไปให้มิตรสหาย และคนรู้จัก ทั้งหญิงและชาย แม้แต่หญิงสาวผู้หนึ่งที่เขาเคยพบเพียงครั้งเดียว ซึ่งอยู่ไกลพ้นเทือกเขาออกไป แล้วในเวลาเพียงแค่วันสองวัน ผู้นำสารก็นำจดหมายจากหญิงสาวมาส่งให้เขา ในจดหมายฉบับนั้นเธอบอกว่า “ฉันขอให้ความมั่นใจแก่เธอว่า ฉันซาบซึ้งประทับใจยิ่งนักในเพลงรักที่เธอเขียนถึงฉัน มาเถิด มาพบพ่อและแม่ของฉัน...
September 2012
2 posts
ฟ้าชมพู
“ท้องฟ้าที่นั่นสวยเหมือนกันมั้ยนะ”
วันนี้เมฆบางเบา แสงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าสะท้อนให้บางส่วนเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นชมพู ดูแล้วน่ารักจัง
หรือบางขณะที่แสงผ่านมวลเมฆเป็นประกาย ก็ชวนมองดีนะ
ท้องฟ้าในแต่ละวันสวย สวยในแบบที่ต่างกันไปในแต่ละช่วงเวลา
แต่ละวันมีอะไรที่ต่างไปและเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ก็คงจะมีแต่ความทรงจำแหละมั้งที่ยังคงอยู่ ต่อให้ทำเป็นลืมแค่ไหน สุดท้ายก็เหมือนวางอยู่ที่เดิม...
ใครกัน
อยากรู้จังใครกันน้าที่เป็นผู้กำหนดให้คนเราได้มาพบ ได้รู้จักกัน สถานที่เดียวกัน จุดมุ่งหมายอาจไม่ต่าง ณ เวลาหนึ่ง กับคนคนหนึ่งหรือมากกว่า เพียงแค่เปิดใจ จากคนแปลกหน้าก็อาจเปลี่ยนสถานะมาเป็น”เพื่อน” “พี่สาวหรือพี่ชาย” ที่คงน่าเสียดายถ้าเราไม่ได้รู้จักกัน ก็จริงอยู่ที่มิตรภาพมันอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นแค่วันสองวัน แต่ก็นั่นแหละมันก็ต้องเริ่มจากวันแรกก่อนป่ะ...
August 2012
1 post
ปันสุข (อาจไม่ค่อยเกี่ยว ก็แค่ชอบอ่ะ)
(พยายาม)หลีกหนีสังคมเมือง ไม่ได้มีอยู่ในแพลนชีวิตว่าอยากเป็น”อาจารย์” (แค่พูดให้คนอื่นรู้เรื่องทุกวันนี้ก็ว่ายากล่ะ55) แต่ก็นะ คุณได้รับสิทธิ์นั้น… ก็จริงอยู่ทางเลือกมันอาจจะไม่ได้มีมากมายนัก แต่สิ่งที่เราเลือกแล้วนี่ล่ะคือสิ่งที่เราจะทำมันให้ดีที่สุด
“อยู่นานๆนะคะ” จะให้ตอบว่าอะไรเหรอค่ะ เผลอรับปากไปแล้วด้วย เอาเป็นว่าอย่างน้อยก็ตั้งสองปี(นานพอ?)
เหตุผลเดียวที่ทำให้เลือกมาใช้ทุนที่นี่...
July 2012
1 post
June 2012
1 post
คนข้างๆ
พ่อ/แม่จ๋า…หนูเรียนจบแล้วนะ ในที่สุดเอสก็มีโอกาสได้พูดประโยคนี้ซะที
รอดตัวไปกับผลการสอบortho ตื่นเต้นเบาๆกับการสอบ Oper และในที่สุด Complete case endo สดๆร้อนๆวันนี้
ว้าวววว โล่ง ปลดล็อคตัวเองออกจากความกดดันซะที
แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่ากับเสียงหัวเราะ รอยยิ้มหรือเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกัน
ในชีวิตคนเราจะมีสักกี่คนที่จะคอยอยู่เคียงข้างกัน แน่นอนคนในครอบครัวของเรางัย...
May 2012
2 posts
การที่เราต้องทำอะไรซักอย่างที่รู้สึกว่ามันช่างท้าทายความสามารถซะเหลือเกิน แน่นอนไม่มีใครอยากเป็นผู้แพ้หรอก กติกาที่บางครั้งมองยังงัยๆมันก็ช่างน่าน้อยใจชะมัด ทำไมต้องเป็นเรา มันก็คงเป็นเพียงอีกบททดสอบที่พอวันนึงมองย้อนกลับมา เราจะรู้ว่าเราแข็งแกร่งแค่ไหน ถึงยังงัยชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป หวังว่าเพื่อนๆจะไม่ถอดใจกันไปซะก่อนนะ เอสเชื่อในกฎของ”ความพยายาม”ต่อให้วันนี้มันอาจจะยังไม่ใช่วันของเรา...
หัวใจนายหล่อมาก55
…..“แกอย่าเที่ยวไปหลงรักใครจากแค่มองจากด้านหลังนะเว้ย
เอ่อ ว่าแต่คนนั้นเหมือนดีว่ะ”
“นั่นงัยไม่ทันขาดคำ เหอะๆ”
เวลาที่คนเราจะตกหลุมรักใครสักคน มันเกิดจากอะไรกันนะ
รูปร่างหน้าตา? เรา(คิดไปเองว่า)มีอะไรคล้ายๆกัน? ชอบบางอย่างเหมือนกัน? …
ไม่รู้ดิ รู้แต่ว่าถ้าชอบมันก็คือชอบ มันเป็นความรู้สึก”คลิ๊ก” “คนนี้แหละ” ประมาณนี้?
“ถ้าเค้าแซงหน้าคนนั้นได้ แกต้องทำอะไรซักอย่างนะ”
“เป็นงัย...
April 2012
2 posts
คนกวาดใบไม้
“สวัสดีคะ มาจากที่ไหนเหรอค่ะ” ประโยคแรกแห่งมิตรภาพของพวกเรา พี่กอล์ฟ (พี่สาวผู้มีรอยยิ้มสดใส) กะน้องเนส (นู๋น้อยที่รักการให้อาหารปลามากกว่าการให้อาหารตัวเอง^^) เพื่อนใหม่ต่างวัยในช่วงระยะเวลาของการปฏิบัติธรรม เกือบทุกปิดเทอมกับการปฏิบัติธรรมที่วัดท่าซุง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องไป ก็คงเป็นไอ้ความรู้สึกที่เหมือนได้กลับบ้านนี่ล่ะมั้ง บ้านหลังใหญ่แต่ทว่าสงบ เข้านอนแต่หัวค่ำ ตื่นนอนแต่เช้าตรู่...
I : ร
หนึ่งวินาทีที่หยุดนิ่งในรูปถ่าย เป็นเพียงสิ่งสุดท้ายที่หลงเหลือให้จับต้องและมองเห็น สิ่งต่างๆในรูปล้วนเปลี่ยนไปตามกาลเวลา @นิ้วกลม
อีกวันของการตื่นเช้าๆ (โดยการปลุกของปู่กะย่ารอบแล้วรอบเล่า) ทำบุญตักบาตร อารมณ์ครึ้มๆทำอาหารดีกว่า
กับข้าวเสร็จแล้วจร้า กินข้าวกัน เอ่อ…แล้วทุกคนหายไปไหนกันหมด?? เห้อนึกว่าพากันลี้ภัยจาก”อาหาร”ฝีมือเรา (ผักบุ้งเต้าเจี๊ยวกะทะร้อน,...
March 2012
3 posts
สัญลักษณ์
ถ้าเราต้องจากโลกใบนี้ไป น้องคิดว่า “อะไร” จะเป็นตัวแทนของเราไว้ให้คนที่อยู่ข้างหลังได้คิดถึง…
เขียนใส่กระดาษไว้นะคะ อ่ะมาดูกันทีละอันนะ
“รูปถ่าย, ความดี, ทะเล, ….ลูกแก้ว”
แล้วน้องคิดว่าคนคนนี้เค้าเป็นคนอย่างไรคะ ลองทายดูนะว่าเป็นใครกันบ้าง
หนึ่งในเกมที่เล่นในค่ายสานฝันวันฟ้าใสจุฬา-พิด’โลก จำได้ว่าวันนั้นมีคนซึ้งจนแอบร้องไห้ด้วยอ่ะ
“ มีความเป็นเด็กอยู่ในตัวสูง”… “ชอบเล่นลูกแก้ว”...
นกก้อนหิน
“เธอต้องเชื่อว่าตัวเองเป็นอิสระ ปลดปล่อยตัวเองจากคำสัญญาที่เคยให้แก่กัน
ในวันหน้า ถ้าเธอจะกลับมาหาฉันก็เพราะเธออยากกลับมา ไม่ใช่เพราะคำสัญญา
ถ้าเธอพบว่าสามารถรักใครได้มากกว่าฉัน เธอจงรัก และเลือกอยู่กับเขา
ฉันก็จะเป็นสุขไปกับความรักของเธอ” @ บินหลา สันกาลาคิรี
ถึงในใจลึกๆจะแอบเชียร์”คนที่มาทีหลัง” แต่ก็นั่นแหละสุดท้าย
นายนกก้อนหินก็เลือกทำตามคำสัญญาอยู่ดี...
February 2012
4 posts
20 : 20
ความรู้สึกของคนเราสามารถส่งผ่านถึงกันได้ แม้จะอยู่ห่างกันแค่ไหนก็ตาม และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่พิสูจน์ให้เห็นว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ ทุกๆครั้งที่รู้สึกแย่ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันที่”แม่”จะบังเอิญคิดถึงและโทรมาหาเสมอ…ขอบคุณนะจ๊ะ
สอบสอบสอบทำไมข้อสอบมันยากจังวะ หรือแท้จริงแล้วเราไม่มี”ความรู้”ติดอยู่ในหัวเลย คุณต้องการจะสอนอะไรเราเหรอคะ จงเตรียมพร้อมๆๆ ทุกอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอ โอเค้...
“…..จำได้ไหมเรื่องธรรมดา...
สิ่งที่ค้นพบระหว่าง"การรอคอย"
“ตอนเด็กเค้าชอบเล่นกีฬา แม่ก็ชอบไปเชียร์ เชียร์เสียงดังด้วยนะ เพื่อนนี้ชอบกันจัง รู้จักแม่เค้าเกือบทุกคนอ่ะ เค้าก็อายนะแต่ก็ไม่เคยบอกแม่หรอก เอ้าเชียร์ก็เชียร์มันดี”… “เค้าก็อยากมีเครื่องเล่นซีดีเหมือนเพื่อนๆบ้าง ทำงัยล่ะแม่ก็ไม่ซื้อให้ เลยต้องพยายามสอบให้ได้ที่หนึ่งของห้อง เพราะจะได้เงินรางวัลเท่ารัยรู้มะ หนึ่งร้อยบาทคร้าบ ฟังไม่ผิดหรอกร้อยนึงนี่แหละ เก็บตั้งแต่ประถม...
January 2012
1 post
เหลือง... แดง
อีกวันที่ยาวนาน เช้าต่อบ่ายหนึ่งวันสำหรับการทำงานอันแสนยาวนาน ไม่ได้คิดจะหลบหลีกหรือกลัวงานหนักหรอกนะ ก็แค่รู้สึกหดหู่ที่งานมันไม่เป็นไปอย่างตั้งใจ ทำไมวะก็อยากทำให้ทุกอย่างมันออกมาดีที่สุด ไม่ได้อยากเป็นเจ้าแม่complicationโว้ย แต่ก็มักจะได้รับเกียรตินี้อยู่เสมอ เห้อออออออออ จะให้การรักษาคนไข้หรือกลับทำให้เค้าเป็นหนักยิ่งกว่าเดิมเนี้ยะเอส...
December 2011
3 posts
หากเราผู้เป็นมนุษย์ไม่รู้จักธร รมชาติของความอยากว่าไร้ขีดจำกั ด
ทั้งๆที่ เรามีเวลาอยู่ในโลกกันอย่างแสนจำกัด
แต่ถึงกระนั้น ก็ยังเอาเวลาที่แสนน้อยนิดยิ่งนี้ไป
“วิ่งตามความอยาก”
กันอย่างไม่รู้จบสิ้น
ก็น่าเสียดายว่า ชีวิตอันแสนสั้น
คงแทบจะไม่ได้ทำกิจกรรมอื่นใดอั นเป็นประโยชน์นอกไปจาก
การวิ่งหา เงิน
เงิน
และเงิน
กันอย่างหน้ามืดตามัว...
kornminorlife: ทุกอย่างที่เกิดล้วน ดีแล้ว →
kornminorlife:
“ทุกอย่างล้วนมีเหุตผลของตัวมัน เมื่อถึงเวลา ก็คือ เวลาของคุณ คุณก็จะได้สิ่งนั้นมา เพียงแต่คุณพยายามและไม่ท้อ บอกตัวเองว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับคุณว่า(มันดีแล้ว มันดีแล้ว)”
อาจไม่ใช่”พ่อ”ที่ดีที่สุดแต่ก็เป็น”พ่อ”ที่รักนู๋มาก...
ใกล้เข้ามากับวันพ่อแห่งชาติ ในหลวงของพวกเราปวงชนชาวไทย เอสดีใจและภูมิใจที่ได้เกิดเป็นคนไทยและมีพ่อของแผ่นดินที่ทำสิ่งต่างๆเพื่อประชาชนของพระองค์มากมายขนาดนี้ ขอทำดีด้วยการทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด ทำสิ่งดีดีเพื่อผู้อื่นบ้าง และที่ตั้งใจว่าจะพยายามทำให้ได้กับการใช้ชีวิตบนวิถี”ความพอเพียง” ขอให้พระองค์ทรงมีพระวรกายที่แข็งแรงและทรงพระเกษมสำราญ ทรงพระเจริญ…
...
November 2011
1 post
เข้าใจใช้ชีวิต...
“เข้าใจใช้ชีวิต” วลีเท่ห์ๆ(เอสคิดว่างั้นนะ) จากโฆษณาสุราหรือเหล้ายี่ห้อหนึ่ง เท่าทีลองนึกถึงโฆษณาของพวกนี้เอสว่าโอเคนะ บางตัวก็ภาพออกมาสวยมากอ่ะ บางตัวก็ดูมีอะไรๆ แต่บางตัวก็แอบงง..กับสิ่งที่เค้าต้องการสื่อ เอ่อมันเกี่ยวกัน? เอ๊แล้วนี่เราหมกมุ่นมากไปป่าว
555 แล้วไอ้ที่ว่า”เข้าใจใช้ชีวิต”สำหรับเอสล่ะคงต้องสะกดคำว่า”เข้าใจชีวิต”ก่อนดีมะ...
October 2011
3 posts
^^: เล็กน้อย...ที่ยิ่งใหญ่ →
googift:
“มันอาจจะดูเล็กน้อย แต่อย่างน้อยก้อดีที่ได้ทำ ไม่สนว่าใครจะจำ ในสิ่งที่ได้ทำไป
ขอแค่เราเป็นคนดี คิดและทำสิ่งดีเรื่อยไป ศรัทธาในสิ่งเล็กๆที่ยิ่งใหญ่
ยังคงหวังว่าสักวัน สักวัน พรุ่งนี้ต้องเป็นวันที่ดีกว่า….”
L-O-V-E This…
Oh! อะไรจะขนาดนั้น?
ต่อให้แสงแดดจะรุนแรงแค่ไหน ผู้คนจะโ-ค-ต-รเยอะ ที่จอดรถอาจจะหาได้ยากเพียงใด แต่ก็มิได้เป็นอุปสรรค์ต่อสปิริทอันแรงกล้า ฉ้านอยากเจอ”พี่บอยปกรณ์”555 ไหนจะพี่เป้อีกล่ะ (เคยเจอแล้วที่คอนเสิร์ต..อ้อลืมไป) ไม่คิดว่าคนจะเยอะขนาดนี้มาก่อน คุณพ่อ-แม่ลูกอ่อน คุณลุงๆป้าๆหรือแม้กระทั้งรุ่นยาย ว้าว!สุดยอดจริงรัยจริง ดารา ก็แค่ดารา ก็แค่คนที่บังเอิญหน้าตาดี(มากกกกก…..)...
วันธรรมดาที่แสนวิเศษ
กี่ปีแล้วนะที่ครอบครัวของเราไม่ได้เดินทางมาเที่ยวด้วยกันแบบนี้ เอสมีความสุขจังไม่ต้องมีรถหรูๆ หรืออาหารราคาแพง ไม่ต้องเพอร์เฟคแบบใคร แค่เป็นแบบที่เราเป็น แบบนี้แหละ ครอบครัวธรรมดาๆที่สามารถหัวเราะกับเรื่องเปิ่นๆของกันและกัน อาหารในปิ่นโตที่รู้ว่าคนทำตั้งใจ ตระเตรียมมาเป็นอย่างดี คนขับพร้อมผู้ร่วมเดินทางประจำตำแหน่ง(โดยปราศจากแผนที่! ส่วนไอ้คนเคยไปก็ความจำปลาทอง แฮะๆ...
August 2011
1 post
กลับมาแล้วจร้า@รพช.คลองขลุง ทุลักทุเลพอควรกะการเดินทาง
กลับบ้านตักบาตรทำบุญ แต่ประเด็นคือจะได้เจอเพื่อนๆ เย้ๆๆๆๆ Harry potter อยากดูตั้งแต่ภาคแรกๆใหม่จัง นุ๊กดีชอบๆ “จินตนาการสำคัญกว่าความรู้”จิงมั้ยน้า จินตนาการหรือฟุ้งซ่าน??? เหอะๆ
กลับจากเยี่ยมบ้านผู้สูงอายุกลุ่มที่ไม่สามารถดูแลตัวเองได้ เป็นอะไรอีกอย่างที่ถ้าไม่ได้มาสัมผัส พูดคุย หรือเปลี่ยนทัศนคติด้วยตัวเองก็คงยังมองอะไรๆในแบบเดิมๆ...
July 2011
1 post
ไม่คาดหวัง...จะได้ไม่ต้องผิดหวัง
ประชาธิปไตยคือการออกเสียงของคนส่วนใหญ่….นานๆทีจะมีโอกาสได้ไปใช้สิทธิ์เลือกตั้ง(ก็เค้าไม่ได้มีการเลือกกันบ่อยๆนี่นา - -!) คิดว่าไปเช้าแล้วนะคนเยอะจัง ถึงจารอนานหน่อยแต่ทำไมถึงรู้สึกอิ่มใจยังงัยบอกไม่ถูก ดีใจที่ประเทศไทยของเราปกครองด้วยระบบประชาธิปไตย ผลออกมางัยก็คงต้องยอมรับตามนั้น เหอะๆคงต้องรอดูกันต่อไป เอสก็เป็นคนหนึ่งแหละที่เบื่อหน่ายเหลือเกินกะการเมือง นักการเมือง...
June 2011
2 posts
ดอกเข็ม...
ผ่านไปสำหรับกิจกรรมรับน้อง ชอบจังมีความสุขที่ได้เจอน้องๆได้ร้องเล่นเต้นด้วยกัน สนุกได้อีก
น้องปีหนึ่ง ปีเเห่งการค้นหา น่ารักเเบบที่ไม่ต้องแต่งเติมอะไรมากมาย ยินดีต้อนรับสู่บ้านหลังที่สองของพวกเราจร้า
ปาเจราจริยาโหนติ คุณุตตรานุสาสกา… บุญคุณของคุณครูเเละอาจารย์ที่ทำให้เราเป็นเรามาจนถึงทุกวันนี้ ได้มีโอกาสเรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง...
thank you teacher see you again tomorrow....
เปิดเรียนวันแรก เริ่มต้นด้วยความเป็นศิริมงคลโดยการเรียนกะคณะบดีซะเลย โดนเทศน์ไปซะหลายกัณฑ์ตามประสาผู้ใหญ่ผู้ซึ่งเป็นห่วงเด็กน้อย(เหรอ?^^) ตามมาด้วยภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ฮาได้อีก ทำให้นึกถึงตอนที่หัดเรียนภาษาอังกฤษใหม่ๆ ยิ่งตอนเลิกเรียน” thank you teacher see you again tomorrow”5555
ถ้าได้ขึ้นปีหกแบบไม่ใช่ครึ่งๆกลางๆแบบนี้คงจารู้สึกชิวโคตรๆ...
May 2011
3 posts
Thanks....
ผ่านไปอีกหนกะเทศกาลสอบขึ้นคลินิก จำได้ว่าเมื่อก่อนนี้ไม่เคยมีความรู้สึกว่าเทศกาลสอบ=เทศกาลแห่งการพักผ่อน ยิ่งขึ้นปีสูงก็เหมือนยิ่งอ่านหนังสือน้อยลง ความจริงเนื้อหามันก็ไม่ได้น้อยลงหรอกนะ แต่ตัวคนเรียนนี่ซี่ชิวเกิ๊น
ปี2 ปี3ต้องเรียน gross, pharmaco, neuro สารพัดวิชาอีกเยอะแยะมากมาย จำกันจนหัวฟู แต่ก็ผ่านมาจนได้ เปิดอ่านshort note...
kornminorlife: ทศ ทบ ทอน →
kornminorlife: “เรายังอยากกลับไปยืนที่ ที่ตรงนั้นเราเคยยืนเพื่อสร้างความสุขแก่คุณทุกคน..”
สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นทำให้เราเป็นเราอย่างทุกวันนี้ ลองเป็นศิลปินที่มีชีวิตไร้เเรงกดดันดูบ้างจะเป็นไรไป
ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีคะ^^ พวกเรารอติดตามผลงานและเป็นกำลังใจให้พี่ๆอยู่
อย่างน้อยTRMTและพี่กรณ์ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เอสยิ้มได้ในแต่ละวัน และมีความสุขทุกครั้งที่ได้ฟังเพลงของพี่ๆ
ไม่ได้นอกใจ...แต่พึ่งค้นพบ
“”””””เย็นชะมัด…..ก็เล่นซ้อนมอร์ไซด์ผ่าสายฝนเปียกมาซะขนาดนั้น แต่ก็ชอบ เอสชอบเวลาฝนตกและชอบที่สุดก็บรรยากาศหลังฝนหยุด เปรียบได้กับการเริ่มต้น ใช่ทุกอย่างเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
สายลม แสงแดด เกลียวคลื่น ทะเลๆๆๆๆ@เกาะล้าน พักผ่อนเล่นน้ำทะเลกะเพื่อนๆ สนุกดี บรรยากาศใช้ได้ (ร้อนใช้ได้555) ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกซัก 5หรือ 10 ปีข้างหน้าธรรมชาติเหล่านี้จะยังคงสวยงามแบบนี้ไหม...
April 2011
2 posts
กลับมาเเว้วววววจร้า^^
ห่างหายจากblogกะfacebookไปพักใหญ่ จาเปิดเทอมอีกล่ะ เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ
ผ่านไปกะเทศกาลสงกรานต์ ชอบจัง อย่างน้อยปีหนึ่งๆบางครอบครัวก็ได้อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ได้เล่นสาดน้ำกะเด็กๆแถวบ้านเหมือนว่าลดอายุตัวเองลงไปซักหลายปีสนุกดีแฮ๊ะ ได้รดน้ำดำหัวญาติผู้ใหญ่ เห็นรอยยิ้มแห่งความสุขของทุกๆคนแล้วรู้สึกดีจังฮู้ววววววว^^
ไปปฏิบัติธรรมที่วัดท่าซุงมา 7 วัน...
^^: ครบรอบ...1 ปี (พรุ่งนี้นี่หว่า..) →
googift:
” ขอให้ถือประโยชน์ส่วนตนเป็นที่สอง ประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์เป็นกิจที่หนึ่ง..
ลาภ ทรัพย์ และเกียรติยศ จะตกแก่ท่านเอง ถ้าท่านทรงธรรมแห่งอาชีพไว้ให้บริสุทธิ์”
March 2011
7 posts
ดาวดวงน้อย
ท้องฟ้าเปิดในรอบหลายวันที่ผ่านมาทำให้มองเห็นดาวเต็มฟ้าเลยคืนนี้ นี่ก็คงเป็นอีกหนึ่งข้อดีของการอยู่บ้านนอก^^
แต่ถ้าถามว่าที่ไหนดูดาวแล้วสวยที่สุด แน่นอนเอสขอยกตำแหน่งนั้นให้กับ”บ้าน” ที่ซึ่งเวลาเหมือนจาหยุดนิ่ง ใช้ชีวิตได้อย่างไม่ต้องรีบเร่ง หายใจได้เต็มปอด มองไปทางไหนก็สามารถแบ่งปันรอยยิ้มให้แก่กันได้ มีอาหารอร่อยๆกับรสชาติที่คุ้นเคย …บางครั้งความสุขก็อยู่รอบตัวเรา อยู่ที่เราจะมองเห็นมั้ย...
ก้าวย่าง2
และเเล้วทุกอย่างก็ผ่านไป(ด้วยดี???)……
complete requirement Oper
LT not complete กะ complete recall 2 case ใน Endo
เอาน่ายังมีโอกาสสู้ต่อหลังเปิดเทอม 1 เดือน!!!!
“ลงทะเบียนใหม่”ประโยคที่อาจารย์เขียนในrequirement endoเห็นเเล้วถึงขั้นนอนไม่หลับต้องลุกมานั่งอ่านหนังสือ เพื่อเตรียมพร้อมทำคนไข้ เหอะๆ
ขอพักซักเดือนค่อยว่ากันใหม่ ปิดเทอม++เย้้ๆๆๆๆๆ...
ปรบมือให้ดังๆเลยจร้า^^
ภาพในวันวานที่ปรากฎพากลับมาอีกครั้งกับความทรงจำที่อาจเลือนหายไป
หกปีที่ผ่านมากับความสุข ความสนุก ความรัก ความตื่นเต้น ความอดทน ความเครียด กี่หยดน้ำตาที่เสียไป ทุกอย่างย่อมไม่มีโอกาสย้อนกลับคืน(แต่เอสว่าก็คงไม่มีใครอยากย้อนมั้ง 555)
จากน้องfreshy พี่ปี2 3 4 5 6 พี่บัณฑิต สู่ว่าที่คุณหมอฟัน ยินดีด้วยนะคะพี่ๆ
ขอบคุณที่ดูแลกัน ขอบคุณสำหรับทุกคำปรึกษา...
ก้าวย่าง1
อยากทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ทุกอย่างมันย่อมมีข้อจำกัดของมัน อาจจะมีทั้งจากตัวเราเองและจากปัจจัยภายนอก มีอาจารย์เคยบอกว่าเราไม่สามารถควบคุมหรือเปลี่ยนเเปลงปัจจัยที่เกิดจากอาจารย์หรือคนไข้ได้แต่เราสามารถเปลี่ยนตัวเราเองได้ เช่นความรู้ ความพร้อมในการทำงาน ก้อคงจริง
สำหรับวันนี้หมอ..พร้อมค่ะ อุปกรณ์..พร้อม อาจารย์…พร้อมเสมอ คนไข้..”พี่เอส...
^^: แค่นี้...ก้อดีใจแล้ว →
googift:
แค่รู้ว่าเธอยังห่วง…แค่เท่านั้นก้อรู้สึกดี….
และขอให้เธอโชคดี…ฝากดูแลตััวเองเช่นกัน…
วันเปลี่ยน และหมุนไป…แต่…ใจยังเป็นเมื่อวาน…
ทุกทุกอย่าง ในทุกวัน ยังเป็นเธอ ทุกลมหายใจที่เข้าออก…
ขอบใจจริงๆที่ยังนึกถึงกันอยู่ คิดว่าชาตินี้จะไม่ได้คุยแล้วซะอีก ขอบคุณที่ยังเป็นห่วง ยังถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ
…
แหมๆๆๆๆใครหน้อคือคนคนนั้น
สวัสดีแสงแดดยามเช้า
ตื่นเช้ากว่าทุกๆวันเล็กน้อย(นี่วันเช้าวันอาทิตย์นะ!!)
“ไอ้ลิงไปเที่ยวกันเหอะ ในม.อ่ะ ดอกไม้กะลังบานเลย”
นานแค่ไหนเเล้วนะที่ไม่ได้เดินเล่นด้วยกันเเบบนี้
แค่มองตาก็รู้ว่ากะลังคิดอารัยอยู่ หัวเราะอย่างไม่ต้องอายใคร คุยได้ทุกเรื่อง(ที่ไร้สาระ)
ก็เราเปงเพื่อนกันนี่นาถ้าไม่มีรัยที่มันเหมือนกันจามาคบกันได้งัย เหอะๆ
...
โลกแห่งความจริง
และแล้วสิ่งที่ค้างคาในความรู้สึกก็กระจ่างซะที…..
“อ.เสียใจด้วยนะหมอ คงต้องลงทะเบียนใหม่ปีหน้า”
“ไม่เป็นไรค่ะ” มีคำพูดอื่นอีกเหรอที่จะดีไปกว่านี้
เอสรู้อ.ก็คงลำบากใจมากๆกับปัญหาของพวกเรา แค่โอกาสที่อ.ให้ลองพยายามทำต่อก็มีค่ามากเเล้วค่ะ
แต่ทำไม่ได้เอง เอสไม่อยากร้องไห้อีกล่ะ ไม่อยากเป็นเด็กขี้เเยให้เเม่ต้องคอยเป็นห่วง
...
January 2011
2 posts
แล้วก้อผ่านไป
สอบorthoล่ะ เหมือนเดิมตลอดๆ แต่ก้อยังดีที่ได้สอบ(หรือสอบกะไม่สอบมันจาเหมือนกันหว่า??)
เทศกาลเเห่งความสุขกะลังจามาอีกครั้งพื่อนๆจาได้รับปริญญากัลลล
ว้าวเเค่คิดว่าจาได้เจอเพื่อนเยอะก้อรู้สึกดีจัง^^
เอสอยากเรียนจบเร็วๆบ้างจัง เเต่มีคนเคยบอกปลายทางที่เรารอคอยอาจไม่สำคัญเท่าระหว่างทางที่เรากะลังก้าว
เดินในเเต่ล่ะวันก้อได้ ชึวิตทุกๆวันที่เราคาดเดาไม่ได้ว่าวันนี้เราจาเจอกะรัยมั้งท้าทายดี งานจาเดิน?
...
กลับสู่โลกแห่งความจริง
สวัสดีปีกระต่ายที่เเสนน่ารักสดใสร่าเริงว่องไวและมีสติจร้า^^
เปิดเรียนหลังปีใหม่เริ่มต้นด้วยorthoก็ดีนะดัดลวดกันให้มันเลยทีเดียว
วันนี้ชั้นปีเรามีจับของขวัญก้อสนุกดี ฮากันได้อีก เอสจับได้หมอนมาสองใบเพื่อนเเอบแซวมีคนมา
นอนข้างเเล้วเหรอ555+ ส่วนเป้ได้ของเอสหวังว่าจาชอบนะ
งานเข้าอีกล่ะเรียนdiagวันเสาร์กะอาทิตย์+จัดกิจกรรมวันเด็กให้น้องๆ+สอบortho+ส่งreview
วิจัย+เข้าชุมชน...
December 2010
1 post
นับถอยหลังสู่ปี่ใหม่จร้า^^
อีกแค่วันเดียวก้อจาได้กลับบ้านล่ะดีจัง
ต่อให้วันนี้จาเจออารัยมามากมายสุดท้ายกลับมาห้องก้อมีที่นอนอุ่นๆรอเราอยู่เสมอ
วันนี้พี่กรณ์กลับมาตอบFBล่ะดีจัง
วันนี้โครงร่างวิจัยก็มีส่งอาจารย์ล่ะ
วันนี้ก็ได้ลงมือทำเอ็นโดล่ะ(ถึงงานจาไม่เดินก็ตาม)ยิ้มสู้ต่อไปนะเอส ต่อให้วันนี้เราจาผิดพลาดเเค่ไหน อย่างน้อยเราก้อได้เรียนรู้
อย่างน้อยวันนี้น้องคนไข้ก็ชวนเราไปเที่ยวกระบี่เเละบอกว่าอยากทำฟันกะเรา^^
...
