Install this theme
ที่”ไกล” ไม่ใช่ระยะทางนะ

แต่มันคือ “ความรู้สึก”

ที่”ไกล” ไม่ใช่ระยะทางนะ

แต่มันคือ “ความรู้สึก”

อาจมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

แต่จะน้ำเน่าไปมั้ยที่จะบอกว่า

สัมผัสได้ด้วย “หัวใจ”

ชอบความรู้สึกแบบนี้ค่ะ เป็นเหมือนกันมั้ย? “ดอกไม้ป่า”

อาจมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

แต่จะน้ำเน่าไปมั้ยที่จะบอกว่า

สัมผัสได้ด้วย “หัวใจ”

ชอบความรู้สึกแบบนี้ค่ะ เป็นเหมือนกันมั้ย? “ดอกไม้ป่า”

hAPpy tueSday’

hAPpy tueSday’

25

20 วันข้างหน้า

เอสก็จะอายุครบ 25 ปีล่ะนะ

ว้าว! นี่เราควรเป็นผู้ใหญ่ซักทีซินะ

คำถามเดิม ผู้ใหญ่เค้าเป็นกันยังไงเหรอ

สับสนทางความคิดเกี่ยวกับการวางแผนอนาคตของตัวเอง

คนเราต้องเรียนต่อไปจนถึงเมื่อไรหนอ ก็เรียนรู้ตลอดชีวิตอ่ะเข้าใจ แต่เราต้องมีใบปริญญามาการันตรีชีวิตตัวเองกี่ใบกันถึงจะพอ ถ้าไม่อยากเรียน(ในระบบ)แล้ว ไม่เรียนได้มั้ย เค้าเรียนกันไปทำไมเหรอ

เพื่อความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน
เพื่อเงิน
เพื่อคุยอวดคนอื่น
เพื่อเป็นการพิสูจน์ตัวเองว่า กูเจ๋งว่ะ
เพื่อพัฒนาตัวเอง
เพื่อผู้อื่น
เรียนตามกระแสสังคม ค่านิยม

โอ๊ย ก็ไม่ได้อยากเรียนอ่ะค่ะ ทำไมเหรอ ไม่อยากกลับไปสู่วงจรเดิมๆ

แต่ก็นะ ผ่าฟันมาตั้งเท่าไร ถ้าเรียนต่ออีกซักสองปีจะเป็นไรไป

อยากเป็นคนรักดี ที่ไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่?

ชีวิตที่ประสบความสำเร็จคืออะไรเหรอ
มีเงินในบัญชีเยอะๆ?
มีรถเก๋ๆขับ?
มีบ้าน?
มีครอบครัว(ที่อบอุ่น)?

แล้วเอสล่ะ?
ก็แค่อยากสร้างบ้านให้พ่อกับแม่ได้อยู่ดีดี
มีงานและเพื่อนร่วมงานที่ดี
ได้ทำเพื่อคนอื่นบ้าง
ได้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ

เรามีตั้งสองข้อแล้วนะ

ก็แค่”พอ” ชีวิตก็ง่ายขึ้นละป่ะ

keep “S M I L E”

H A P P Y Monday

H A P P Y Monday

By ชิงชิง a day 145

By ชิงชิง a day 145

หลังฟ้าชมพู

หลังฟ้าชมพู

enoqi:

The Poetry of a Flower [+]:“A single flower in a bouquetIs less and more than I could ever say—I was waiting to give it to you one day.But before long, the petals will wiltThe sun will sleep as seas will drift,And the spiders will have spun their silk.I told myself, ‘Just wait— I will, I will.’ But the time is Now, for even if petals dryThe sprout of something new— Will come to life.”

enoqi:

The Poetry of a Flower [+]:
“A single flower in a bouquet
Is less and more than I could ever say—
I was waiting to give it to you one day.
But before long, the petals will wilt
The sun will sleep as seas will drift,
And the spiders will have spun their silk.
I told myself, ‘Just wait— I will, I will.’ 
But the time is Now, for even if petals dry
The sprout of something new— 
Will come to life.”

…เกิดเป็นคนไม่มีต้นทุน ฉันต้องยอมรับโดยดี

ต้องกลายเป็นค่อยมีอนาคต ก็คนมันมีแค่นี้

เท่าที่ฉันมี ก็มีแต่ความรักที่เธอได้หมดใจ

จะว่ายังไง ทั้งหมดที่ฉันมีจะทำให้เธอรู้ว่าเท่านี้

ก็ไม่แพ้ใคร ขอรักเธอได้ไหม…

>

»

»>

»»

»»>

»»»

»»»>

»»»»

»»»»>

»»»»»

»»»»»>

»»»»»»

»»»»»»>

อย่าดีมากไปกว่านี้เลย เพราะมันอาจทำให้ใครบางคนคิดไกลกว่านั้น

ไกล?=ใกล้

มีคนบอกว่าเพราะ เลยลองตั้งใจฟัง และก็เป็นอีกครั้งที่ไม่เกี่ยวกัน แต่ก็แค่ชอบ

คืนวันศุกร์ตอนนี้กับเมื่อประมาณสามเดือนที่แล้วไม่ค่อยจะเหมือนกันเลยเนอะ เสาร์อาทิตย์กับการขึ้นเวร แต่ถึงยังงัยวันจันทร์ถึงศุกร์ตอนนี้ก็ต่างจากสามเดือนที่แล้วลิบลับ เอาน่าอีกแค่ไม่กี่วันก็จะได้กลับบ้านแล้ว เย้ๆ  ค่อยรู้สึกมีจุดมุ่งหมาย(ระยะสั้น)ขึ้นมาหน่อย ตลกว่ะไม่เปลี่ยนเลยกับการดีใจที่จะได้กลับบ้าน

นิสิตกินผงซักฟอก

คุณลุงขาไม่ปกติเดินขายพวงมาลัยที่สี่แยกไฟแดง

ข่าวการหายตัวไปของน้องจีจี้กว่าสองปี

ทั้งสามเหตุการณ์ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันหรอก เพียงแค่มันผ่านการรับรู้มาในวันเดียวกัน ก็ได้แต่หวังว่าทุกอย่างคงดีขึ้นนะคะ 

ทะเลาะ = แคร์? ———-»» เข้าใจกันมากขึ้น